మధ్య తరగతి మూగ జీవినీ నేను
పొట్ట కోసం ప్రాకూలదే అల్ప జీవీ ని నేను
ప్రపంచ జ్ఞానం తెలియని అమయ కుడిని నేను
అంతస్తు అనే అడ్డు గోడలు తెలియని అవివేకిని నేను
వంచన చేయటం తెలియని వెర్రి వాడిని నేను

ఏంటి ఎలా మాట్లాడుతున్నాడు అనుకుంటున్నారు
వదిలేయండి రండి నాతో స్నేహం చేసి
నా గురించి మీరే తెలుసు కోండి సరేనా……………….

నేను బారత ధేశాం లో పుట్టినందుకు గర్వ పడుతున్నాను
============================
నన్ను అర్ధం చేసుకోడానికి చాలా టైమ్ పడుతుంది . మొదటిసారి చూస్తే వీడెంటి ఇలా ఉన్నాడు అనిపిస్తుంది . అలవాటయిన కొద్దీ మంచోడేమో అనిపిస్తాను. ఇంకొంచెం దగ్గరైతే చాలా స్వీట్‌గా అనిపిస్తాను. ఇవి నా మాటలు కావు నా ఫ్రెండ్స్ చెప్పిన మాటలు . పుట్టాం!! … పెరిగాం!! … పోయాం!!… అన్నట్టు కాకుండా చేతనైనంత సాయం చేసి ఇంకో నాలుగురికి ఆదర్శంగా నిలవాలన్నది నా ఆశ. ఎప్పుడు నవ్వుతూ హ్యాపీగా ఉంటా! గంట సీరియస్‌గా ఉంటే జీవితంలో ఒక గంట ఎందుకు పనికి రాకుండా పోయిందని అనుకుంట.ఎప్పుడూ సీరియస్‌గా కనిపించేవాళ్లను చూస్తే నాకు చిరాకు! వాళ్ళను దూరంగా ఉంచుతా.పక్కా ప్రాక్టీకల్. చుట్టూ జనం ఉండాలి నాకెప్పుడూ…ఒంటరితనం భరించలేను!

“ఈ క్షణపు ఓటమే మరు క్షణపు గెలుపేమో
ఈ నిమిషపు గెలుపే జీవితాన మలుపేమో ”
అనితలుస్తూ వాస్తవంలో బతుకుతూ భావుకతని ఆరాధిస్తూ తెలుగన్నా, తెలుగు సంస్కృతి అన్నా ఎంతో ఇష్టపడే సామాన్యుడిని నేను..

కవితలు చెప్పే హృదయం వుంది !
ప్రేమించే మనసు వుంది
మనసులొన మంచి ఉహ వుంది
ఉహల లొకం లొ ఒక ఆశ వుంది
కలసి వుండే కోమలి యెక్కడ వుందొ?
చెప్పాలి అంటే చాలా వుంది వినే ఓపిక వుందా…..
********……………….********
నాకు నచ్చిన కొన్ని మంచి వాక్యాలు మీకు కూడా నచ్చితే follow అవ్వండి…..

1.”ఒక కరెక్టు వ్యక్తిని కలుసుకోబోయే ముందు, పది మంది అనామకుల్ని విధి పరిచయం చేస్తుంది. మొదటి వ్యక్తి దగ్గరే ఆగిపోయేవాడు అనామకుడు గానే మిగిలిపోతాడు”…

2.’అంతా తనదే’ అన్నది మమకారము.’అంతాతనే’ అన్నది అహంకారము…

3.”నేడు రేపటికి ‘నిన్న’ అవుతుంది.నిన్నటి గురించి రేపు బాధ పడకుండా వుండాలంటే,నేడు కూడా బావుండాలి”…

4.”మలుపు తిరగటానికి కరెక్ట్ ప్లేస్..Dead End….’అంతే అయిపోయింది ఇంకేమీ లేదు’ అనుకున్నచోట ఆగిపోకు. ప్రక్కకి తిరుగు. మరోదారి కనపడుతుంది”…

5.”నిన్నెవడయినా తప్పు పట్టాడంటే,నువ్వు తప్పు చేస్తునావని కాదు.నువ్వు చేస్తున్నపని వాడికి నచ్చలేదన్నమాట”…

6.”ఓడిపోయేవాడు ఒక్కసారే ఓడిపోతాడు.గేలిచేవాడు తొంబైతొమ్మిదిసార్లు ఓడిపోతాడు.వందసార్లు ప్రయత్నిస్తాడు కాబట్టి”…

7.”నిన్నటినుంచి పాఠం గ్రహించి,రేపటి గురించి కలలుకంటూ ఈ రోజుని ఆనందించు.కేవలం బ్రతికేస్తూ జీవితాన్ని వ్యర్దం చేసుకోకు.ఇవ్వటంలో నీకు అనందం వుంటే ఇస్తూ అనందించు.అలా కాని పక్షంలో నీ అనందానికి అడ్డువచ్చే వారినందరిని నీ దినచర్య నుండి తోలగించు.రాజీపడి మాత్రం బ్రతక్కు”…

చరునువ్వుతో………

Related posts:

1. మంది ఎక్కువ ఐతే మజ్జిగ పలుచనే మరి!
2. My Telangana
3. చిన్ననాటి తీపి గురుతులు. రండి, సరదాగా నవ్వుకుందాము.

#include <JAC.h>
#include<SONIA.h>
#include<CONGRESS.h>
#include<TDP.h>
#include<BJP.h>
#define PRP  _FLOAT

void main()
{

int i

for( i = now; i < NEXT_ELECTION; i++)
{
TRS              :- We are backward.
The rest    :- Ok, we agree you are backward. Let us give you some benefits.

TRS              :- Nope we need water. The water has been robbed from us.
The rest    :- Okay lets talk about new projects and new canals.

TRS               :- Nope, you make fun of our language.
The rest     :- Sorry , our apologies, we made mistake, We love your language.

TRS                :- You took our jobs.
The rest      :- Nope, you are mistaken, we didn’t steal your jobs.

TRS                 :- We are underdeveloped.
The rest       :- Sure, let us talk about a package about development.

TRS                 :- We lost our self respect.
The rest       :- No you didn’t loose it. You are proud a Telangana bidda.

TRS                 :- You made fun of our culture.
The rest       :- Who said it ? , your culture is great, probably the greatest.

TRS                 :- Nope we need self administration.
The rest       :- Well, lets empower the districts.You can develop on your own.

TRS                 :- Nope we need you to respect us.
The rest       :- Sorry , Sorry Sorry, we respect you.

TRS                 :- We need our own state.
The rest       :- Are you sure this will solve the problem with current TRS leaders ?

TRS                 :- We are backward.
The rest       :- Ok, we agree you are backward. Let us give you some benefits.

TRS                 :- Nope we need water. The water has been robbed from us.
The rest      :- Okay lets talk about new projects and new canals.
}

}

Related posts:

1. Indian Football, Its first victory against the British Team on July 29th, 1911 with bare feet.
2. Why all Smartphones are priced at $ 199.00
3. Full Body Scanners at Heathrow

This is a very funny video by Abbott and Costello. Abbott and Costello used to have a show of their own first on radio then on CBS (if I remember right). These shows have many more of such sketches. How many ever times I watch it, I cannot stop having my ribs tickled. They remind me of our own Padmanabham and Ramana Reddy. Another version of the same:

Related posts:

1. Rest in Peace, Padmanabham Garu
2. STOP Sign?
3. Mayabazar: Behind the Scenes of a Memorable Scene

Related posts:

1. TG Tip: How to Remember People’s Names (and Deal with Unusual Names)?
2. Holy Smoke in My Holy Land (restored)
3. Job Seekers, Pay Attention!

Related posts:

1. Classic from the Onion, New Google service
2. Bagster Handles Your Bulky Trash Cheaper and Easier Than a Dumpster
3. Is it Legal to Record Phone Calls?

No related posts.

Related posts:

1. Fake Reporter Illustrates How Real News is Done
2. Many Faces of Hate: A TV5 Reporter
3. Early Days of Fake News

Every smoker who had to travel for a long time in air, waits patiently for that taste of smoke at next stop. I am not an exception. Most of my air travel segments were uneventful but this one incident was different.

After an awesome dinner from Air India, I had a nice nap for 3 hrs and then I waited for the first stop enroute to India: destination, Frankfurt, Germany. I was optimistic about finding a smoking zone in there. We landed safely in Frankfurt at 8AM local time. We will have to get down and wait for an hour and half. As I landed, the only thing in my mind was:  ‘where and how to smoke?’  While everyone in the queue waiting to transit, I have walked to other side of the gate looking for smoking zone. I saw a guy standing at a corner and I have guessed that he is a smoker.

Me: Do you speak English?

Guy: [&%&&^#$?] (Apparently not. So, we had the rest of conversation in sign language.)

Me: [Gestured with my hand that I want to smoke.]

Guy: [Took out the cigarette box and confirmed with me that both are communicating the same.]

Me: [Nodded and signed him to show me the place?]

Guy: [Smiled and want me to walk with him]

At 100 ft distance there is a smoking oasis.  After having my first smoke after 9 hrs, this happy soul was  back to flight.

After nine more hrs of fag-fasting flight to Mumbai and a safe landing, I was excited because a) I am in India, my motherland and, b) I will find a way to smoke. I had to transit from international arrivals to domestic departures by bus. At domestic airport everyone started rushing-in, but I looked for a place in an open area to smoke.

I wanted to ask someone there before I lighted the cigarette. I asked a passer-by security guard walking away from me if it was OK to smoke here. That guard ignored me or could not hear me. I took my chances and lit my smoke and I saw the same guard with a gun (think Ak-47) running towards me with a real harsh face. I do not speak Hindi, but I can understand.

Guard: Put down the cigarette!!!

Me: I was really tired and in that pissed off situation, I lost my voice.

G: PUTTTT DOWN !!!

M: I finally put it down

G: How dare you to smoke in airport! It’s a smoke free zone!

M: I am sorry, I am returning after 3 yrs and I thought its allowed outside.

G: Come with me and you will be fined and I need to talk to My manager.

M: Relaxed by then and walked with him inside the airport.

Inside, there was one stronger guard with a gun and looking at me with a wicked smile. I was thinking that I will be starting my first day in the Holy-land with a bribe. Then the manager came and asked me ‘why did you do you this?’ and I explained that ‘I am not aware of the rules here since I am back after few years. I am sorry for what I did and ready to pay the fine’. Manager wanted the guard to get satisfied and I looked at the guard and said.

”I am really sorry for what had happened and I am ready to pay the fine” rather than offering him some money. He was probably still thinking about his options.  Then the manager wanted me to rush to the gate since I need to get a transit flight to Hyderabad. Thank GOD! I am out of there.

After finishing the security checks at Mumbai and I was finally back to catch connecting flight to HYD – after another 4 hours of wait. I wanted to smoke again and went to find a bathroom for that. I saw a supervisor there and asked him if there is a place to smoke. He smiled at me and said ’100 rupees! If you go to a different gate its 150 rupees’

I was happy, super happy.

-Kanaka Prasad

Related posts:

1. Why Telugu Land is Called Andhra Pradesh? (Restored)
2. Telugu Land is Unsafe for Travel
3. 7 Ways To Break A Habit

సుత్తి సమయం

నేను బి టెక్ రెండవ ఏడాది వేసిన చిన్న స్కిట్ ఇది. ఎందుకో మీతో పంచుకోవాలని అనిపించింది. ఇక మొదలేడదాము.

బ్యాక్ గ్రౌండ్: ప్రతి మూడు నెలలకు మా కాలేజి లో ఒక సంస్కృతిక కార్యక్రమం వుండేది. అందులో మా వంతుగా ఈ చిన్న ప్రకటన (advertisement) లాంటి స్కిట్ చేసాము.

సహజమైన కోతి లక్షణం వల్ల నేను, శ్రీను ఎంచుకున్న వస్తువు, రేమండ్స్ మొలత్రాడు. కిందా మీదా పడి చిన్న స్టొరీ అల్లాము. స్టొరీ ఏంటి అంటే, భవిష్యత్తు కాలంలో ఒక రోబోట్ కి పుట్టిన  కవల పిల్లలు తప్పిపోయి మళ్ళి ఈ రేమండ్స్ మొలత్రాడు వల్ల ఒక్కటి అవ్వడం. ఈ ఏకవాక్య కథని సరదాగా 15-20 నిముషాలు చేసాము. వేదిక మీద మాటలు ఏమీ వుండవు, వట్టి తెర వెనుక మాటలు మాత్రమే.

పాత్రలు:
తెరవెనుక: కనక ప్రసాద్
రాబోట్: రమేష్, చాలా లావుగా ఉండేవాడు
కవల పిల్లలు: శ్రీను, శ్రీనివాస్
అమ్మాయి: దుర్గేశ్, చాలా సన్నగా వుండేవాడు

“అది రెండువేల ఇరవై సంవత్సర౦, భూగోళం చివరి దశకు వచ్చింది. మిగిలిన కొద్దిమంది మనుషులు చంద్రమండలం వెళ్లి అక్కడ వున్న రోబోట్స్ తో సెటిల్ అవుతున్న టైం. చంద్రమండలం మీద వాతావరణం ఈదురు గాలులతో భయంకరంగా వుంది. అరె, అక్కడ దూరంగా ఏంటి? ఏదో భారంగా కదులుతూ వస్తుంది! అర్రే! ఇదేదో రోబోట్ లాగుంది. పాపం ఎందుకో తెలీదు చాలా నిదానంగా నడుస్తుంది.”

ఇంతలో రాబోట్ ధనా, దనా అని భారంగా అడుగులు వేసుకుంటూ వచ్చి ప్రేక్షకులకు ఎదురుగ నిలబడుతాడు.

“ఎందుకో తెలీదు గానీ ఈ రోబోట్ ఇబ్బందిగా కదులుతుంది. బహుశా ఇది ప్రెగ్నెంట్ రోబోట్ అనుకుంటా! అరె, ఏంటది, అలా రోబోట్ కాళ్ళు ఎందుకు దూరంగా జరుపుతుంది? ఏమి జరుగుతుంది ఇప్పుడు?”

రోబోట్ నడుము మీద రెండు చేతులు పెట్టుకొని తల అటు ఇటు బాధగా ఊపుతూ వుంటుంది. ఇంతలో రోబోట్ వెనక నుంచి శ్రీను మెల్లగా పాకుకుంటూ వచ్చి మెల్లగా రోబోట్ కాళ్ళ మద్య తలపెట్టి బయటకు వస్తాడు. బయటకు వచ్హాక వెల్లకిలా పడుకొని ఏడుస్తుంటాడు, అప్పుడే పుట్టిన పిల్లాడిలా.

“అద్భుతం, అమోహం! ఒక రోబోట్ కి మనిషి పుట్టాడు. ఇది చంద్ర మండలం చరిత్రలో ఒక మరపు రాని రోజు. మరి ఈ రోబోట్ ఎందుకు సంతోషం గా లేదు? మళ్ళి ఎందుకు ఇబ్బందిగా కదులుతుంది. ఏమి జరుగుతుందో ఇప్పుడు?”

ఈసారి శ్రీనివాస్ మెల్లగా వచ్చి మళ్లీ కాళ్ళ మద్య నుంచి బయటకు వచ్చి ఏడుస్తుంటాడు.

“అరె, అరె, ఇది మహాద్భుతం! రోబోట్ కి మనిషి పుట్టడమే కాదు, అదీ కవల పిల్లలే? ఆహా! ఇప్పుడే పుట్టిన తన పిల్లలని చూసుకొని ఆ రోబోట్ ఎంత సంతోషంగా వుంది. తన నెత్తిన వున్న తెన్టికల్స్ రెండు తెంపి, తన పిల్లల మొలకు కట్టుతుంది. ఆహా, ఏమి ఈ రోబోట్ ప్రేమ! తన పిల్లలకి గుర్తుగా తాడు కట్టడమే కాకండా, ఒకడికి బిల్లా అని మరొకడికి రంగ అనీ పేరు పెట్టింది. బిల్లా, రంగ ఆనందంగా మొలలు చూసుకుంటూ ఆడుకుంటున్నారు”

ఇంతలో రోబోట్ ఎవరో పిలుస్తున్నట్టు తల అటు ఇటు తిప్పుతూ వుంటుంది.

“పాపం ఈ రోబోట్ కి మార్స్ నుంచి పిలుపు వచినట్టుంది, మరి ఈ బిల్లా, రంగ ల పరిస్తితి ఏంటో ? పాపం ఈ రోబోట్ నడుచుకుంటూ వెళ్ళిపోతుంది, మాటలు రాని, వూహ తెలియని ఈ పసి బిల్లా, రంగ ఎల్లా బ్రతుకుతారో?”

రోబోట్ కళ్ళు తుడుచుకుంటూ, వెనక్కు చూసుకుంటూ వెళుతుంది. బిల్లా, రంగ స్టేజి కి చేరి ఒక వైపు మెల్లగా పాకుకుంటూ వెళతారు. కర్టన్ డ్రాప్అవుతుంది.

“అలా విడిపోయిన బిల్లా, రంగ ఇరవై సంవత్సరాలు ఎక్కడ వున్నారో, ఏమై పోయారో, ఇప్పుడు మళ్ళి ఇలా స్పేస్ షిప్ స్టాండ్ దగ్గర కలిసారు. చూడండి ఏమవుతుందో?”

తెర లేస్తుంది. స్టేజి మద్యలో దుర్గేశ్ అమ్మాయి లాగా డ్రెస్ వేసుకొని నిలబడి వుంటాడు. రెండు ప్రక్కల నుంచి బిల్లా, రంగ ఎంటర్ అవుతారు. అమ్మాయి అందాన్ని చూస్తూ స్టేజి మధ్యలో గుద్దుకుంటారు. ఒకరిని ఒకరు కోపంగా చూసుకొంటూ కాలర్ పట్టుకుంటారు.

“వీళ్ళ దు౦పతేగా! కలవక కలవక కలిసారు, కొట్టుకుంటున్నారు ఏంటి, మై గాడ్”

తెగ కొట్టుకోడం స్టార్ట్ చేస్తారు. కరాటే, కర్రసాము అన్ని చేస్తారు. చివరలో కత్తులతో యుద్ధం మొదలుపెడతారు. ఈ మద్యలో ఒకరి మొల దగ్గర ఇంకొకరు షర్టు చింపి, ఆగిపోతారు.

“ఆహా! బిల్లా, రంగ చివరకు కలిసారు. అదే, అదే, జిగేలుమని మెరుస్తున్న ఆ పటిష్టమైన మొలత్రాడు. రేమండ్స్ మొలత్రాడు. ఒక్క సారి కడితే చాలు, మిగులు పదివేలు. జీవిత కాలం మన్నిక. ఇది ఎంత గట్టిది అంటే! వజ్రాన్ని వజ్రం తోనే కొయ్యాలి, రేమండ్స్ మొలత్రడుని ఇంకొక మొలత్రాడు మాత్రమే తె౦పాలి.”

Related posts:

1. నా గురించి …..
2. Nothing But Wind…
3. Naivedyam and Neerajanam Vidhanam

4:30PM

I took an auto to Narayana Guda. No, No. It doesn’t mean that Narayana was also with me. Nor am I implying that auto ran over Narayana’s shoulder – Narayana Guda is a place in Hyderabad. I thought I would find a shop to send the parcel. As arrived at a shopping complex, it took 5 mins to find the shop in a sea of plates with shop-names. (Don’t get me wrong, I was still in USA hangover where everything is easy to find for a slow person like me.)

While I was waiting, fourth in the line, for them few more people came behind me and with out any hesitance moved to the front desk and started sending their mails. I had a little patience still left at that time and waited for them to finish and my turn came finally.

Front Desk:  what’s in the box?
Me:  ’I think its a gift.’
Front Desk: Gifts, cloths and liquids are not allowed sir. Next!

I have no words to respond and asked one more time and the same stereo answer came and I am out of there and realized that I spent 30 mins there.

5:00PM

Asked a road-side person if there is any courier services near by and luckily there are couple in a mile distance. It was peak hour in Himayat Nagar what do you expect? Locals say it is always a peak-hour in Himayat Nagar. Despite being to New York city and Washington DC, I agreed with them. After all, that one-mile trip by auto took full 30 min ride.

5:30PM

This time it is an individual shop by the road and not difficult to find. So asked a dude-in-the-shop if they allow shipping gifts. Dude answered, ‘Yes’ and I was soo happy that the quest was going to end. I was wrong again.

Dude-in-the-shop: What is inside the box?
Me: I am not sure what it is but I think its a gift.
Dude-in-the-shop: Before I proceed, I need to see the contents.
Me: What ?
Dude-in-the-shop: Yes sir. Its the policy.
Me: Fine

As he looked at the item, he wanted me to estimate the value. I said, it might be 5000 INR (100USD). A $100 gift is expensive for me. Apparently these days Rs 5,000 is peanuts for many. After looking satisfied and repacking the box and before proceeding to bill, “Sir, we do not deliver to this postal code.”

Damn it, Aravinda! Why should you be living in a remote village?

Drawing inspiration from one of our forefathers, Raja Bhatti Vikramarka, I was in search of another shop. Thank God, there was another courier company a few blocks away.

6:00PM

I walked there and it is a small counter in side the complex and 2 people waiting before me. While waiting there, one more dude rushed from my behind and  leaning on the counter to send his parcel. I literally lost the patience at that time but told myself to avoid confrontation and wanted to patiently waited till he was done. Nah.. I confronted him

Me: Don’t you think I am in line and you should wait?
Dude-2: How do I know you are waiting ? (we do not accept mistakes)
Me: This is courier counter and no one here is watching a movie!!!
Dude-2: Ok sir.

Idiot!

As I approached the counter, my frustration vanished as I found out that they deliver to this package to the remote village. I then opened the box for inspection, declared the value and repacked. de ja vu all over again. Finally, a photo ID to complete the process: my NY State Issued driver’s license.

I found out the hard way- my US photo ID helped me get more respect in my own country!  My quest finally ended at 7PM and with a diet coke celebration.

-Kanaka Prasad with help from Mohan

Related posts:

1. A Phone, A Pal, and A Story – Part6
2. A Phone, A Pal, and A Story – Part3
3. Holy Smoke in My Holy Land (restored)